EerlijkWinkelen blog Utrecht

Dat was schrikken gisteren toen ik door de stad liep. Op de gevel van Dortmond, mijn favoriete schoenenwinkel, hing een heel groot spandoek: OPHEFFINGSUITVERKOOP.

Dortmond schoenen is de oudste zelfstandige schoenwinkel van Utrecht, al sinds de oprichting gevestigd in de historische binnenstad van Utrecht en het bedrijf wordt nog altijd aangestuurd door de familie van Dortmond. Al sinds 1864 gaat ons bedrijf van vader op zoon verder.

Daar lijkt nu echter een eind aan te komen. Gisteren liep ik door de stad en zag tot mijn schrik dat Dortmond opheffingsuitverkoop houdt. Dat is erg jammer, want ze leggen al sinds de jaren ´70 een steeds sterkere nadruk op duurzaam geproduceerde schoenen door duurzame merken te voeren zoals bijvoorbeeld Loint's en El Natura Lista. 90% Van het assortiment bestaat uit schoenen die in Europa worden geproduceerd en dus voldoen aan strenge Europese milieunormen.

Wat mij betreft dus een groot verlies voor Utrecht. Dus grijp je kans, nu het nog kan, tot 1 september, want dan valt het doek voor Dortmond. Dat heb ik in ieder geval gisteren al wel gedaan.

Op donderdag 29 maart organiseerden de Stoere Vrouwen in Utrecht het eerste Non Fair fashion event. Entree: één kledingstuk, wat vervolgens als topstuk of 'gewoon' item werd aangemerkt. Onder het genot van koffie, thee en eerlijke chocolade werden we vervolgens in groepjes 'aan het werk gezet'. Tijdens het werken aan ons vingerhaakproject, kregen we vragen voorgelegd over de meegenomen kledingstukken (waar zijn ze van  gemaakt, met welke kleurstoffen, hoeveel naden en stiksels) en over de kledingindustrie in het algemeen (hoeveel mensen werken er en welk percentage vrouwen, hoeveel uur werkt men gemiddeld, hoeveel water en chemicaliën worden tijdens de productie gebruikt). Tussendoor moesten er ook nog papieren 't-shirts' geknipt en beschreven worden en het vingerhaken ging natuurlijk door, wat onze groep lang niet slecht afging, al brak de draad wel een enkele keer.
Uiteindelijk werden we tweede! De winnaars mochten als eerste een kledingstuk uitzoeken in de categorie waarin ze iets ingeleverd hadden. Wij wachtten onze beurt af met een eerlijk hapje en drankje in de hand. Gelukkig hing het item waarop ik mijn zinnen had gezet er nog toen de eerste groep uitgewinkeld was. Ook mijn lange zwarte rok, die al jaren twee maten te klein werkeloos in mijn kast hing, vond een nieuwe eigenaresse die er erg blij mee was.
Na de borrel kregen we ook nog een goed gevulde goodie bag mee naar huis. Al met al een erg leuke, en leerzame, avond. Dus check de agenda om te zien wanneer er bij jou in de buurt een Non Fair fashion event is, want het is een aanrader. En dit is mijn nieuwe aanwinst:
 

 

Bij de meeste vrouwen komt er een moment waarop ze toe moeten geven dat het echt niet meer kan: een naveltruitje. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dat bij mij enige jaren geleden al het geval was. Toch blijven er dan kledingstukken in je kast hangen waarvan je eigenlijk geen afscheid kunt of wilt nemen. Wanneer zich een feestje of avondje uit aandient, pak je die nog weleens vol bewondering vast om gelukkig meteen te besluiten dat aantrekken niet zo'n goed idee is. Maar weggooien... Zo'n truitje had ik ook nog hangen. Te leuk om weg te doen, te kort om aan te trekken. Wat te doen?! Een jurk van maken! Dus zaterdagochtend met het truitje in de hand naar de lapjesmarkt om een mooi stuk stof erbij te kopen. Die middag stond in het teken van een tweedehans jurk, tijdens Dress4Change, maar de stormachtige zondagmiddag was een mooi moment om het karwei te klaren. Helaas ben ik niet de beste naaister en bleek velours best lastig om mee te werken, maar desalniettemin ben ik nog best tevreden met het resultaat!

11 November 2011, dag van de duurzaamheid, stond in Groningen in het teken van de lancering van de EerlijkWinkelen route.

Toen ik iets na 11 uur de trein uitstapte in Groningen, kwam de kou me tegemoet. Dat scheelde toch wel een paar graden met Utrecht. Tegen het middaguur trof ik twee Stoere Vrouwen en Rien, samen met Debbie 'de 'motor' achter de Groningse route, op de Grote Markt voor het stadhuis, waar we iets over 12 de eerste route mochten uitreiken aan wethouder Karin Dekker van onder andere duurzaamheid en milieu. Zij was erg enthousiast over de route en wilde graag wat exemplaren uitdelen op het stadhuis.

Na het officiële gedeelte gingen we de stad in om alle winkels op de route te verrassen met het eindresultaat. Zowel de winkels als de mensen die we onderweg een route aanboden reageerden erg enthousiast. Sommigen hadden in het Stadsblad zelfs al over de route gelezen.

De Groningen route kent een mooie verdeling tussen (o.a. kleding)winkels en horeca. Dus na het eerste deel van de route, met onder andere de 50|50 store op de Westerkade, konden we lekker even opwarmen bij Simon Lévelt waar we een (h)eerlijk kopje koffie of thee aangeboden kregen.

We vervolgden onze weg in de Kijk in 't Jatstraat, die veel leuke winkels kent, onder andere de Green Moon pop-up store, die helaas te laat omhoog popte om in de route te komen, maar waar ze niet minder enthousiast aan het uitdelen gingen.

Na een uitstapje buiten de singel met onder andere een bezoek aan Mama Mini, waar ik in mijn studietijd heel regelmatig kwam, bezochten we in de Ebbingestraat Schone Zaken, al 15 jaar een begrip op het gebied van duurzame en eerlijke mode in Groningen.

Bij ´t Feithhuis werd het ons erg moeilijk gemaakt door de enthousiaste eigenaar, die erop stond dat we even bleven om de lancering van de EerlijkWinkelen route te vieren met een glaasje prosecco. Maar we waren op een missie ;-) en wisten zijn aanbod toch af te slaan waarna we via de Nieuweweg, met onder andere een hele leuke tweedehands kinderkledingzaak Pino, de route eindigden in de Gelkingestraat bij de buren Haastje Repje en Zich Zach.

Ter afsluiting trakteerden we onszelf op een slow 'fast food' maaltijd bij het eerste 100% biologische restaurant van Nederland, Eat2Be. Na een lange, koude, maar supergezellige dag was het tijd om afscheid te nemen van Rien en de Stoere Vrouwen en met de trein huiswaarts te keren. Maar zeker weten dat ik snel weer eens ga winkelen in Groningen!

Dag 8 - rustdag

Oude tijden herleven, vroeger begon ik ook altijd vol goede moed aan een dagboek, maar na een tijdje sloeg ik een dagje, of twee dagjes over en op een gegeven moment was het weer gedaan. En na dit blogje is het natuurlijk voor een klein jaartje weer voorbij ;-)

Maar laatste dag van No Impact Week, dag van overpeinzingen. Eerst nog even terug naar de overgeslagen dagen. Ons energieverbruik zonder alle stekkers was ook 2, dus de grote boosdoeners (b)lijken toch de koelkast, vrieskast en verwarming (bij temperatuur onder 15 graden) te zijn. Misschien moeten we van die 15 14 maken (als de kamerplant dat trekt) en een thermometer in de koelkast hangen om ervoor te zorgen dat we die niet te koud zetten!

Na de Nacht van de Duurzaamheid op donderdag, was ik vrijdag de hele dag in Groningen voor de lancering van de EerlijkWinkelen route daar. En dus niet zo met water bezig. Volgens mij doen we het qua water niet slecht, 9 van de 10 keer houd ik me aan de 5 minuten van de douchecoach en we hebben een waterton. Dus dit jaar laat ik het daar even bij.

Zaterdag gingen we alsnog naar Franeker, want vorige week was Aukje helaas ziek op haar verjaardag. Na de intocht van de Goedheiligman heb ik daar voor de hele schoonfamilie vegetarisch en deels biologisch gekookt. Dus dat telt hopelijk wel?!

Tot slot de rustdag dan, die werd inderdaad rustiger dan de bedoeling was. Normaal ben ik op zondag druk met EerlijkWinkelen en nu ook met Serious Squash, maar dat zal nu tot morgenavond moeten wachten, want mijn broer was blijven slapen en bleef ook nog gezellig meeëten (en ook hij kreeg vleesloos voorgeschoteld ;-) Maar het geplande DS ophalen en belastingen van Jelmer invullen is gelukt, dus nu hebben we wel een dubbelaflevering Chuck verdiend zometeen ;-)

Maar wat neem ik mee na deze week? De trap nemen! En minder snoepen (scheelt verpakkingsmateriaal) En een paar dingen ga ik zo snel mogelijk kopen ;-) Wol die bij mijn jas past en extra zakdoeken. Volgend jaar weer een stapje!

Dag 5 - Energie

Vanavond hebben we even energie opgedaan bij de Nacht van de Duurzaamheid, waar we vooral genoten hebben van Karsu Dönmez en Chef'Special. Maar daar gaat het natuurlijk niet om, het gaat om keiharde kilowatts. En daar laten wij misschien wel een steekje vallen. Oké, we kijken geen tv deze week, maar ik neem wel drie programma's op (Chuck, Desperate Housewives en Criminal Minds). Dat scheelt wel iets want vaak staat de tv toch het grootste deel van de avond aan. Terwijl we, toen we hier net woonden, een klein half jaar zonder hebben gedaan. Dat was natuurlijk wel tijdens de zomermaanden ;-) Bovendien gebruiken we nu gewoon de PC en smartphone wat meer, want dat is toch tegenwoordig een groot deel van je sociale leven en ook (juist) 's avonds moeten er dingen gebeuren voor EerlijkWinkelen en Serious Squash. Kortom, smoesjes genoeg.

Wat ik wel al de hele week doe, is traplopen. Overal. Tot mei dit jaar werkte ik in de Inktpot op de 4e verdieping en dat vond ik net 1 te ver om te lopen. Gek genoeg ging ik echter na 1 mei, toen ik naar de 3e verdieping verhuisde, nog steeds met de trap. Opnieuw: smoesjes! Historisch gebouw, veel meer trappen, dus eigenlijk is het de 5e. En de afgelopen twee weken ging ik zelfs naar beneden met de lift, omdat ik door mijn rug was gegaan. Maar deze week dus braaf begonnen met traplopen, wel even afzien na twee weken niet sporten. Wat erg grappig was, was dat afgelopen maandag ik iets voor mijn collega's uitliep en ze gewoon achter me aan de trap opliepen! Eenmaal bovenaan is nog elke dag duidelijk dat een beetje extra traplopen geen kwaad kan, dus deze hou ik er ook na deze week in!

Tot slot heb ik vandaag opgeschreven wat de meterstand was toen ik vanmorgen vertrok en wat de meterstand 's avonds was. Morgen ga ik alle stekkers eruit trekken en doen we dat nog een keer. Vandaag was de stand 2 omhoog gegaan, ben benieuwd wat het morgen wordt...

Dag 4 - voedsel

Jummie, food! Now we're talking. Al heb ik me om te beginnen al niet aan de opdracht van gisteren gehouden, om bij te houden wat ik at, want onderweg eet je eigenlijk alleen kant-en-klare maaltijd(component)en en dan is het moeilijk te achterhalen wat de ingrediënten waren en waar die vandaan komen. Maar dus wel een vegetarische maaltijd kunnen eten in de Thalys. Was wel grappig, twee jongens schuin voor mij hadden een discussie, de ene vond dat alle vegetariërs er ongezond uitzien, terwijl de andere zijn vegetarische maaltijd zat op te peuzelen en zei 'maar ik zie er toch gezond uit?', maar hij was natuurlijk de uitzondering. Ik heb maar wijselijk mijn mond gehouden en strikt genomen ben ik ook geen vegetariër, maar flexitariër. Hoewel ik mezelf pas geleden wel voor het eerst vegetariër genoemd heb. Tijdens een overleg in Parijs was er ook een lunch, vijf verschillende broodjes, drie met vlees en twee met vis. Dus ik vraag of ze niks vegetarisch hebben. 'Il-y-a de thon!' Ja, maar 'je suis végétarien, je mange pas de viande ni poisson'. Dat gezicht! Maar ze kwam wel terug met een broodje kaas en een broodje groente met mayonaise :-)

Maar flexitariër dus. Een aantal jaar geleden begonnen door tijdens etentjes buiten de deur vegetarisch te bestellen, want dat biefstukje en varkenshaasje kende ik zo langzamerhand wel en bovendien krijg je altijd achterlijke hoeveelheden vlees. Vervolgens begon ik thuis wat vaker zonder vlees te koken, nog wel veel met vleesvervangers. Wat een keer de grappige situatie opleverde dat een vriend die mee-at zweerde dat zijn balletjes van vlees waren. En na het lezen van Skinny Bitch eet ik eigenlijk nog maar heel weinig vlees en iets meer vis, één keer in de week is veel zeg maar. Overigens heeft het voor het afvallen niks geholpen, maar dat zou goed kunnen liggen aan mijn suikerconsumptie die ondertussen weer helemaal op peil is ;-)

Naast het minderen met vlees, proberen we ook volgens de seizoenen en min of meer lokaal te eten. In onze tuin hebben we een klein moestuingedeelte, maar de grond is redelijk verarmd, waarschijnlijk door de druif die er al heel wat jaren staat en superlekkere druiven geeft. In de hoop dat te verhelpen, heb ik nu wat groenbemesters gepland, zoals winterrogge en veldbonen, die de tuin in het voorjaar, na het omspitten, weer meer energie moeten geven. Meer succes had dit jaar Jelmers moestuin op het dak van de schuur, waar hij groente in zakken gekweekt heeft. Die hebben daar echt superveel zon, dus dat heeft de nodige augurken, pompoenen en tomaten opgeleverd. Natuurlijk hebben we ook Harold nog, hij heeft een volkstuin en we mogen regelmatig delen in de oogst. En om ons de winter door te helpen, hebben we nu ook een Holland tas. Een biologische groentetas met (je raadt het al) groentes van Nederlandse bodem. Het is dus maar goed dat we geen vlees meer eten, want we krijgen de groentes soms amper op! Die groentetas is erg leuk, zo krijg je soms dingen die je nog nooit op hebt, zoals raapsteeltjes. Alleen soms krijg je ook groentes waar we niet zo weg van zijn, zoals witlof en andijvie (ja, we staan hier zo'n beetje alleen in, maar toch ;-) Dat is dan wel een uitdaging. Daarom hieronder een tweetal recepten, die we na enig experimenteren bedacht hebben, die we zelf wel vonden smaken.

Witlof

Witlof door midden snijden en harde deel eruit halen, evenveel peren schillen en door midden snijden (of de helft en in kwarten) en pitjes eruit etc. Klontje boter in pan smelten, flink wat honing (of suiker) erbij en dan peren en witlof even bakken (karameliseren). Vervolgens van het vuur nemen (het is handig als je pan in de oven kan) en geitenkaas, walnoten en nog wat honing erover verdelen. Dan in de oven tot het een lekker kleurtje heeft. Binnenkort wil ik met deze ingrediënten een tarte tatin maken, denk dat dat misschien nog wat lekkerder is en het oogt wat mooier.

Andijvie

UI grof snijden en fruiten, wat wortel en (kastanje)champignons erbij en dan de andijvie meebakken. Eventueel wat vocht (van de andijvie) afgieten. Vervolgens gembersiroop erover gieten (ja, met suiker wordt alles lekker, maar gember is ook heel gezond!), een flinke scheut vissaus en wat limoensap. Lekker bij rijst of eiermie.

Bon appetit!

Dag 3 - Vervoer

Tja, da's een makkelijke vandaag. Dat zit zo. Iets meer dan drie jaar geleden zocht ik een nieuwe baan en toen dacht ik bij mezelf, waarom zoek ik niet gewoon in eerste instantie iets in Utrecht, want daar woon ik immers. En aldus geschiedde ;-) Nu werk ik dus in het grootste bakstenen gebouw van Nederland, de Inktpot, ook bekend om de UFO op het dak. Als ik langzaam fiets, doe ik er een minuut of 10 over. Sowieso fietsen we eigenlijk alles binnen Utrecht. Boodschappen doen we dagelijks na het werk, alleen met verjaardagen en Kerst komt daar weleens een auto aan te pas. De voordelen van in een stad wonen. Wat niet wegneemt dat we er wel twee hebben, maar eentje toch vooral om naar te kijken ;-) zie dag 2.

Voor degenen die het nog niet doorhadden, ik werk dus bij ProRail, wat betekent dat ik voor mijn werk sowieso met de trein reis. Zoals vandaag naar Brussel voor een overleg over de standaardisatie van berichtenuitwisseling tussen Europese spoorbedrijven. En dat betekent een retourtje Thalys, eerste klas. Altijd een leuke ervaring. Al was ik een uur te vroeg in Brussel, omdat een trein later al vol zat. Dan de tijd maar doden met een lekker kopje thee. Met weliswaar een chocolaatje in mini-verpakking erbij, maar schijnbaar CO2 neutraal (zie de foto)! En op de terugweg kon ik dit keer zelfs kiezen voor een vegetarische maaltijd. Twee weken terug op de terugweg uit Parijs was er alleen vis, wat ze in Parijs trouwens ook vegetarisch vinden, maar dat terzijde. al met al een drukke dag, maar qua reizen toch in ieder geval duurzaam. Wat eten betreft wat minder, want onderweg ben je toch eerder geneigd losse kleinverpakkingen te consumeren... 

Dag 2 - afval

Nog even terugkomend op gisteren - consumeren. Kijk, die muts, dat is nu zo'n dingetje. Gisteren afgebreid omdat de tv toch uit stond (overigens kun je ook heel fijn breien met de tv aan) kom ik tot de conclusie dat ik geen enkele jas heb waar die kleuren bij staan! Maar ja, ik vond die wol zo mooi... Niet weer doen dus. Maar die muts is nog geen afval, komt vanzelf een keer van pas :-)

Afval dus. Volgens mij valt het nog wel mee wat wij produceren. Al ging het vandaag op het werk even mis. Wel weinig geprint, sowieso probeer ik steeds meer documenten digitaal te lezen, eventueel op mijn telefoon, al blijf ik papier prettiger vinden, maar dan dus 2 pagina's per vel en dubbelzijdig. Gelukkig heb ik nog geen leesbrilletje nodig ;-) Maar het ging dus mis bij de thee. Ik heb een mok op mijn werk en zet elke dag een pot thee met mijn eigen fair trade rooibos thee van de Hema. Alleen had ik al direct om 9 uur een overleg van 2 uur en daar geen mok mee naartoe genomen. Dus dan toch maar een plastic bekertje en een rooiboszakje van DE met een extra papieren zakje erom. Het bekertje heb ik wel meegenomen naar het aansluitende overleg, dus de rest van de 'schade' betrof alleen de extra theezakjes. Valt mee toch?!

De lunch in de kantine het bedrijfsrestaurant is voor mij vrij standaard. Soep, salade en verse jus, alles in of op echt servies. Maar de salade zag er weinig aantrekkelijk uit vandaag dus heb ik twee boterhammen genomen en dan kom je in de problemen. Alle beleg is los verpakt. Om eventuele gewetensbezwaren te sussen heb ik de fair trade hazelnootpasta genomen. Want tot mijn verrassing blijkt ons bedrijfsrestaurant mee te doen aan fair trade @work! Goed initiatief!

Tot slot van de werkdag moet ik bekennen dat ik normaal rond een uur of 3, 4 meestal wel trek krijg en dan vaak iets lekkers uit de automaat haal. Ja, slecht, ik weet het, maar zelf iets meenemen (fruit of snack) helpt niet, want die eet ik dan 's ochtends al op. Maar ja, in het kader van No impact week, kon ik het vandaag niet over mijn hart verkrijgen. Als ik dat (en het traplopen) nu de hele week volhou, voorzie ik alvast 1 positief resultaat wanneer ik zondagavond weer op mijn weegschaal sta. Hoewel, ik had nu wel trek toen ik door de Appie liep, dus die cashewnoten waren bij thuiskomst in no time op ;-)

En dan tot slot, de invulling van de avond. Het is goed dat we nog niet bij vervoer zijn... want er is sinds september één grote liefde in mijn leven die verre van duurzaam is. Mijn Citroën DS uit 1972. Wel op gas en ik heb natuurlijk een aflaatje gekocht bij I Go Green, maar toch. En vanavond stond er een ritje naar Bennekom op het programma, want morgen wordt ze 'onderzocht'. Benieuwd wat de diagnose wordt. Maar dat terzijde. Bennekom dus. Hoe terug te komen. Jelmer achter me aan laten rijden met zijn auto? Dat is ook zoiets. Gelukkig kwam hij met een betere oplossing, we zijn samen naar Bennekom gereden met een vouwfiets en skeelers op de achterbank, waarmee we naar Ede zijn gereden, alwaar we de trein naar Utrecht hebben genomen. Utrecht werd Bilthoven, voor een bliksembezoek aan Harold. En nu weer thuis. Bedtijd! 

Oja, nog 1 tip, hoorde ik een keer en is wel grappig. Mensen gebruiken vaak veel meer toiletpapier dan ze nodig hebben (ja, hallo, no impact week of niet, ik ga echt niet zonder doen!). Anyway, teveel dus. Dat komt, omdat die rollen zo lekker rollen, Eén klein rukje en je hebt een halve meter papier in je hand. De truuk is: de rol even dubbel knijpen zodat hij niet meer rolt! Alle beetjes helpen!

 

Lief dagboek

Onee: No impact week - dag 1 - consumeren (consuminderen?)

We zijn de week goed begonnen door lekker uit te slapen. Dat scheelt altijd energie. En vanmorgen was het nog 17 graden in huis, dus als je bezig blijft en een extra trui aantrekt, is dat prima te doen. Al gaat vanmiddag de verwarming wel aan als ik verder ga breien aan mijn muts.

Natuurlijk had ik de No Impact Week handleiding op tijd doorgelezen, dus ik dacht slim te zijn door zaterdag alle non food artikelen te kopen, zoals wc papier, schoonmaakmiddelen, etc. Kwam ik er vanmorgen natuurlijk achter dat ik de handzeep vergeten was! Maar gelukkig zat er nog een restje zeep in mijn Sanex Zero navulverpakking, dus hopelijk komen we daarmee de week wel door. Of is dat vals spelen?

Verder staat er weinig op de non food boodschappenlijst deze week. Eigenlijk alleen een verjaardagscadeautje voor mijn schoonmoeder. Dat zou natuurlijk op conto moeten komen van zoonlief, maar die zit bij het WK Squash in Rotterdam (waar hij hopelijk wat spelers en gesigneerde t-shirts weet te verzamelen voor Serious Squash). Dus ben ik maar naar de stad gewandeld. Gelukkig ben ik altijd erg doelgericht. Dat kan nadelen hebben (zo loop ik met alle gemak mijn beste vrienden voorbij als ik ergens naar op weg ben), maar in dit geval koste het me geen enkele moeite om de winkels waar ik niet heen wilde te passeren op weg naar de WAAR. Want als je dan toch een cadeau moet kopen voor iemand die alles al heeft, doe het dan ergens waar een ander er ook wat aan heeft, denk ik altijd maar ;-) Als ik echter eenmaal in een winkel ben, word ik wel ont-zet-tend hebberig. Dit keer was het het kookboek Plenty van Yotam Ottolenghi dat me bijna naar mijn portemonnee deed grijpen, maar in plaats daarvan belandt het nu op mijn Sinterklaas-verlanglijstje.

Geslaagd voor een tweetal cadeaus en met twee kleurplaten voor de nichtjes, toog ik weer huiswaarts, waarbij het me toch weer niet lukte langs de boekhandel te lopen, dus nog twee verlanglijstsuggesties opgedaan: Vegalicious van Alice Hart en een set van 6 minipannetjes met kookboekje (over dingen die je eigenlijk echt niet nodig hebt gesproken :-) Voor de zekerheid ben ik maar wel met een hele grote boog om de Tiger heen gelopen, want daar vertrouw ik mezelf niet als ik niks mag kopen. En nu weer thuis waar de strijk, de was en een breiwerkje wachten. Oeps, strijken, dat gaat me een afvalberg opleveren, want de nieuwe strijkbout zit nog in de doos... Wel van 30% gerecycled materiaal (de bout, de doos weet ik niet) en met een belofte van 25% energiebesparing.

En vanavond dus naar Franeker, voor de verjaardag van Aukje. Die reis doen we niet duurzaam. We pakken echt zo vaak mogelijk de trein, maar de reis Utrecht - Franeker kost 3 uur en een kwartier. Ja, echt, enkele reis, en de laatste trein terug gaat om half 10. Dus dat zij ons vergeven toch?